Dziedziczenie firm – jakie są podstawowe zasady?

Dziedziczenie firm – jakie są podstawowe zasady?

Gdy rodzinna firma ma zostać przekazana w ręce kolejnego pokolenia lub wybranego wcześniej następcy, mogą pojawić się pewne problemy na drodze prawnej. Jeżeli stoisz w powyższej sytuacji, być może zastanawiasz się, jak przebiega dziedziczenie firmy, czy wymaga dodatkowych opłat itp. Zobacz, jak aktualne przepisy regulują tę kwestię. Dziedziczenie firmy rodzinnej – jednoosobowa działalność gospodarcza i spółka cywilna Dnia 25 listopada 2018 weszły w życie nowe przepisy dotyczące sukcesji. Dzięki nim możliwe jest płynne przekazanie firmy następcom. Na czas zakończenia spadkowych formalności wyznaczony do zarządzania firmom zostaje zarządca sukcesyjny. Przepisy te dotyczą działalności gospodarczej jednoosobowej oraz spółki cywilnej. Dziedziczenie spółki osobowej Generalnie udziały w spółce osobowej nie podlegają dziedziczeniu, niemniej w umowę spółki poszczególni wspólnicy mogą tę kwestię uregulować inaczej. Spółki osobowe są ściśle związane z osobami wspólników. Zatem gdy jeden z nich umiera, spółka ulega rozwiązaniu. Wyjątkiem są spółki komandytowe oraz komandytowo-akcyjne. Są to dwa dość specyficzne rodzaje spółek, gdzie nabycie udziałów nie jest równoznaczne z obowiązkiem prowadzenia spółki. To jedynie prawo do zysków uzyskanych przez spółkę. Jeżeli umowa nie określa, co zrobić w przypadku śmierci jednego ze wspólników, majątek spółki ma zostać podzielony między drugim wspólnikiem i spadkobiercami zmarłego. W przypadku jawnej spółki, wspólników wiążą zobowiązania powstałe w czasie prowadzenia działalności. Jeżeli istnieje kilku spadkobierców, muszą oni wskazać spośród siebie jedną osobę, która przejmie obowiązki zmarłego wspólnika i będzie zarządzać w jego imieniu firmą. W przypadku dziedziczenia udziału kapitałowego obowiązuje nas podatek od spadków i...
Jak kupić działkę nie będąc rolnikiem?

Jak kupić działkę nie będąc rolnikiem?

Zanim w życie weszła ustawa ograniczająca obrót ziemią rolną, jej zakup przez kogoś, kto nie jest rolnikiem, był stosunkowo prosty. Wystarczyło iść do notariusza, podpisać umowę oraz złożyć wniosek o wpis do księgi wieczystej. Obecnie jest to bardziej skomplikowane, ale nie niemożliwe. Co więc zrobić, by stać się właścicielem ziemi rolnej, nie będąc rolnikiem? Zakup ziemi rolnej, a ustawa Chociaż obowiązująca ustawa ograniczająca obrót ziemią rolną ściśle określa, kto może nabyć taką ziemię i na jakich zasadach, wcale nie uniemożliwia jej kupna nie-rolnikowi. Zanim jednak taka osoba to zrobi, musi uzyskać zgodę prezesa Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa. Można to zrobić na dwa sposoby: należy złożyć wniosek – może to zrobić kupujący lub sprzedający. Czym się one od siebie różnią? Wniosek kupującego, czyli nabywcy Wniosek ten obwarowany jest wieloma ograniczeniami, przez co złożenie go bywa nieopłacalne. W tym wypadku kupujący zobowiązuje się, że zamieszka na około pięć lat gminę, w której znajduje się ziemia, którą chce nabyć. Poza tym musi posiadać kwalifikacje rolnicze. Co to właściwie oznacza? Najprościej, mowa tu o wykształceniu zawodowym, technicznym, średnim lub wyższym o profilu rolniczym. Są to kwalifikacje z tytułu edukacji w tym zawodzie. Jeżeli jednak kupujący nie ukończył żadnej szkoły o tym kierunku, musi odbyć minimum 5-letni staż pracy w rolnictwie lub pracy albo stażu w gospodarstwie rolnym czy też członkostwa w spółdzielni rolniczej. Posiadając wykształcenie średnie lub wyższe, albo tytuł kwalifikacyjny, zawodowy lub mistrza w zawodzie przydatnym w działalności rolniczej, należy odbyć 3-letni staż. Mając studia wyższe, można też ukończyć studia podyplomowe rolnicze lub związane z rolnictwem i ominąć potrzebę odbywania stażu. Wniosek sprzedającego, czyli zbywcy Aby sprzedawca mógł sprzedać ziemię rolną nie-rolnikowi,...
Zarobki w IT – który zawód najbardziej się opłaca?

Zarobki w IT – który zawód najbardziej się opłaca?

Branża IT bardzo rozwinęła się w ostatnim czasie, co też sprawiło, że pojawiło się wiele nowych miejsc pracy. Niejeden, widząc szansę na zrobienie kariery i naprawdę wysokie zarobki, postanawia zostać programistą. Kompetentny i dobrze wykwalifikowany programista to dla pracodawcy prawdziwy skarb. Jakie umiejętności zapewnią wyższą pensję w branży IT? Zarobki w branży IT Usługi IT obejmują naprawdę wiele dziedzin, w których potrzeba wykwalifikowanych osób. Niektóre z nich są wyjątkowo cenne, a co za tym idzie, bardzo dobrze płatne. Oto niektóre z nich: Specjalista od cyberbezpieczeństwa Cyberprzemoc to poważny problem w naszych czasach. Z tego powodu powstają specjalne firmy ds. bezpieczeństwa IT, których zadaniem jest ochrona przed atakiem hakerów, a także udaremnianie prób dostępu do wrażliwych danych firm osób nieupoważnionych i analizowanie takich przypadków. Specjaliści od cyberbezpieczeństwa systemów komputerowych zarabiają w granicach od 12 do 16 tysięcy złotych brutto. Twórca aplikacji biznesowych Aplikacje biznesowe oparte o sztuczną inteligencję cieszą się coraz większym wzięciem. Naturalnie więc osoby zajmujące się ich tworzeniem mogą liczyć na coraz większe zarobki. Oczywiście zależą one od posiadanego doświadczenia, umiejętności i wykorzystywanej technologii, ale generalnie oscylują między 16, a 25 tysięcy złotych brutto. Specjalista ds. usprawnień oraz ryzyka i zgodności IT Dużą popularnością cieszą się dziś aplikacje mobilne, powiązane z Internetem rzeczy, które mogą zsynchronizować wiele urządzeń elektronicznych i sterować nimi z jednego miejsca. Niestety, są one też często celem ataków hakerskich. Dlatego tak ważne są stanowiska osób, które mają temu zapobiegać poprzez tworzenie dodatkowych zabezpieczeń. Tego rodzaju specjaliści mogą zarobić od 11 do 15 tysięcy złotych brutto. Cloud Engineer/Cloud Architect Na rynku występuje duże zapotrzebowanie na osoby odpowiedzialne za tworzenie i wdrażanie tak zwanych chmur obliczeniowych,...
Kredyt czy leasing? Co się bardziej opłaca?

Kredyt czy leasing? Co się bardziej opłaca?

Każdy przedsiębiorca rozpoczynający działalność musi liczyć się z tym, że poniesie pewne koszty związane zarówno z otworzeniem, jak i prowadzeniem firmy. Większość firm posiłkuje się dwoma formami finansowania – leasingiem operacyjnym lub kredytem. Czym się one charakteryzują? Które z rozwiązań jest lepsze? Leasing operacyjny – czym się wyróżnia? Leasing operacyjny to forma finansowania, przy której przedmiot leasingu zaliczany jest do majątku leasingodawcy, zatem do jego obowiązków należy sporządzanie odpisów amortyzacyjnych. Z kolei leasingobiorca ponosi koszty związane z płaceniem rat leasingowych, opłaty wstępnej oraz koszty eksploatacji leasingowanych przedmiotów. Gdy umowa leasingowa dobiega końca, przedsiębiorca może wykupić przedmiot leasingu. Wtedy staje się on jedynym właścicielem tych rzeczy. Firma może w ramach leasingu operacyjnego zaopatrzyć się w sprzęt komputerowy, środki transportu, nieruchomości, a także maszyny i urządzenia. Leasing operacyjny jest dla przedsiębiorcy korzystniejszy podatkowo niż leasing finansowy. Kredyt – czym się wyróżnia? Kredyt to pojęcie bardzo powszechnie, które nieraz używa się zamiennie z pożyczką. Ale między nimi istnieje wiele różnić. Czym zatem jest kredyt w świetle prawa? To forma finansowania dostępna wyłącznie w bankach, w oparciu o umowę kredytową. Istnieją różne rodzaje kredytów, w zależności od powodu jego zaciągania. Dla przedsiębiorców banki przygotowały kredyt inwestycyjny i obrotowy. Kredyt obrotowy pozwala zachować firmie płynność finansową w bieżącej działalności, natomiast inwestycyjny można przeznaczyć na wydatki związane z otworzeniem firmy, a więc na zakup środków trwałych, zakup patentów i licencji, budowę lub rozbudowę itd. Z tego względu to właśnie kredyt inwestycyjny stanowi konkurencję dla leasingu operacyjnego.   Niemniej uzyskanie kredytu nie należy do najłatwiejszych zadań. Procedura kredytowa często jest skomplikowana, wymaga wypełnienia mnóstwa dokumentów, co oczywiście wydłuża w czasie decyzję o przyznaniu kredytu i wypłatę...